باز خونبارست مژگانم نمی‌دانم چرااضطرابی هست در جانم نمی‌دانم چرا

Kirpiyimdən qan sızar şamü səhər, bilməm neçin?Canımı üzməkdədir sonsuz kədər, bilməm neçin?

عالمی بر حال من حیران و من بر حال خودمانده‌ام حیران که حیرانم نمی‌دانم چرا

Halimə heyran ikən aləm, özüm heyrətdəyəmKim, mənim halimə heyrandır bəşər, bilməm neçin?

روزگاری شد که بدحال و پریشانم ولیبس که بدحال و پریشانم نمی‌دانم چرا

Ol qədər hali pərişanəm, pərişan xatirimAnmayır hardan pərişanlıq yetər, bilməm neçin?

یار می‌دانم که می‌داند دوای درد منلیک می‌گوید نمی‌دانم نمی‌دانم چرا

Yar könül dərdinə yüz dərman bilir, məndən vəliBildiyin inkar edir ol simbər, bilməm neçin?

نی وصالم می‌رهاند از مصیبت نی فراقدر همه اوقات گریانم نمی‌دانم چرا

Qalmışam avarə, sərgərdan, yarımdan mən cüda,Çərx edibdir mən fəqiri dərbədər, bilməm neçin?

نیست کاری کآید از من هر طرف بی‌اختیارمی‌دواند چرخ گردانم نمی‌دانم چرا

Nalədən, fəryaddən könlüm təsəlli tapmayır,Vəsli də, hicranı da qılmaz əsər, bilməm neçin?

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. درد خود را گرچه می‌دانم فضولی مهلک استفارغ از تدبیر درمانم نمی‌دانم چرا

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, öldürər dərdim məni, axtarmaramNə təbibdən, nə dəvadan bir xəbər, bilməm neçin?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran