دمی مانند گردی گر جدا از خاک در گردمبگردون گر کشم سرباز می خواهم که برگردم

ز شوق پای بوس آن سهی سرو روان مردمره فرصت ندارم کاش خاک رهگذر گردم

طبیبا آن پری‌رو میل با دیوانه‌ها داردعلاج من مکن بگذار تا دیوانه تر گردم

ز برق آه خود چون شمع می سوزم ز سر تا پااگر نی دم بدم سر تا قدم از اشک تر گردم

بسینه می خلد صدخار محنت هر دمم زان گلسزد گر همچو غنچه غرقه در خون جگر گردم

ز تیغ آرزو بر سینه دارم چاکها هر سوبامیدی که تیر غمزه او را سپر گردم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی چون هوا تا کی کشم حبس حباب تنخوشا کایم برون وان سرو را بر گرد سر گردم

Qapından toz kimi bir an ayırsa cismimi yellər,Başım əflakə də çatsa, könül kuyinə meyl eylər.

Ayağın öpməyin şövqilə, ey sərvi-rəvan, öldüm,Nolaydı, sən gedən yolda olaydım torpaq, ey dilbər.

Təbibim, ol pəri divanəni xoşlar, mənə rəhmət et,Əlac etmə, burax olsun cünun dərdim daha bədtər.

Yanardım ah odunda şam kimi bəzmi-fəraqında,Əgər islatmasaydı göz yaşım cismimi sərtasər.

O güldən kim, batar bu sinəmə yüz min tikan hərdəm,Rəvadır qönçə tək bağrım qanında qərq ola peykər.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, can usanmışdır bədəndə həbs çəkməkdən,Çıxıb təndən, o sərvin başına dönmək, odur, istər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar