گهی که در غم آن گل‌عذار می‌گریمبه صورت ناله چو ابر بهار می‌گریم

Haçan düşür gözüm ol gülüzara ağlayıram,Fəğan ilə dönüb əbri-baharə, ağlayıram.

ز چرخ می‌گذرد های‌های گریه منشبی که بی‌مَهِ خود زار زار می‌گریم

Mənim bu naleyi-zarım keçir fələklərdənKi, sübhədək gəlirəm ahü zarə, ağlayıram.

چه سود منع من ای هم‌نشین چو می‌دانیکه بی‌قرارم و بی‌اختیار می‌گریم

Nə xeyri mən’ eləməkdən bilirsən, ey həmdəm,Yox ixtiyar, dili-biqərarə ağlayıram.

مراست گریه ز بسیاری جفای رقیبمگو که از کمی لطف یار می‌گریم

Mən ağlaram ki, rəqibin cəfaləri çoxdur,Demə ki, az görünən lütfi-yarə ağlayıram.

چو عاقلی ز من ای آفتاب حسن چه سودازین که شب همه‌شب شمع‌وار می‌گریم

Nə xeyri, yox xəbərin, ey gözəlliyin günəşiKi, şəm tək gecələr aşikarə ağlayıram.

چو شمع گریه من نیست بهر روز وصالز جان‌گدازی شب‌های تار می‌گریم

Vüsalə yetmək üçün şəm tək mən ağlamıram,Şəbi-fəraq yaxır qəlbi narə, ağlayıram.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ز روزگار فضولی شکایتی دارمعجب مدار که از روزگار می‌گریم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, eyləyirəm ruzigardən şikvə,Təəccüb etmə, bu bəd ruzigarə ağlayıram.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq