آزارها ز یار جفا کار می کشمتا کار او جفاست من آزار می کشم

غم می کشم ز یار و شکایت نمی کنمغم نیست چون غمیست که از یار می کشم

بر من شدست این سبب طعنه دگرکز بهر یار طعنه اغیار می کشم

میلیست هر مژه که بآن جای توتیاگرد رهت بدیده خونبار می کشم

بسیار کم چراست بمن التفات توبا آنکه من جفای تو بسیار می کشم

بر یاد قامتت همه شب تا دم سحرآه دمادم از دل افگار می کشم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می می کشد رقیب فضولی ز جام وصلمن در فراق حسرت دیدار می کشم

Hər zülm edib mənə o sitəmkar çəkmişəm,Etdikcə o, cəfanı, mən azar çəkmişəm.

Heç bir şikayət etməmişəm, dözmüşəm qəmə,Qəm çəkmirəm ki, mən qəmi-dildar çəkmişəm.

Tə’n eyləyir rəqib mənə, vəchi var ki, mənYarın yolunda təneyi-əğyar çəkmişəm.

Sən getdiyin yolun tozunu tutiya kimi,Kiprik mililə didəmə, ey yar, çəkmişəm.

Yadi-qədinlə mən gecələr sübhədək müdamDərdli könüldən ahi-şərərbar çəkmişəm.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nuş eyləyir, Füzuli, rəqibim meyi-vüsal,Mən hicr oduyla həsrəti-didar çəkmişəm.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq