آزارها ز یار جفا کار می کشم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
آزارها ز یار جفا کار می کشمتا کار او جفاست من آزار می کشم
غم می کشم ز یار و شکایت نمی کنمغم نیست چون غمیست که از یار می کشم
بر من شدست این سبب طعنه دگرکز بهر یار طعنه اغیار می کشم
میلیست هر مژه که بآن جای توتیاگرد رهت بدیده خونبار می کشم
بسیار کم چراست بمن التفات توبا آنکه من جفای تو بسیار می کشم
بر یاد قامتت همه شب تا دم سحرآه دمادم از دل افگار می کشم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می می کشد رقیب فضولی ز جام وصلمن در فراق حسرت دیدار می کشم
Hər zülm edib mənə o sitəmkar çəkmişəm,Etdikcə o, cəfanı, mən azar çəkmişəm.
Heç bir şikayət etməmişəm, dözmüşəm qəmə,Qəm çəkmirəm ki, mən qəmi-dildar çəkmişəm.
Tə’n eyləyir rəqib mənə, vəchi var ki, mənYarın yolunda təneyi-əğyar çəkmişəm.
Sən getdiyin yolun tozunu tutiya kimi,Kiprik mililə didəmə, ey yar, çəkmişəm.
Yadi-qədinlə mən gecələr sübhədək müdamDərdli könüldən ahi-şərərbar çəkmişəm.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nuş eyləyir, Füzuli, rəqibim meyi-vüsal,Mən hicr oduyla həsrəti-didar çəkmişəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-318
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
خیز ساقی، بساط می برچینمی به مستان مده زیاده ازین
Həmdi-bihəddHəmdi-bihədd, ol mütəkəllimi-nütqafərinə ki, səfineyi-ümmidi-sükkani-bihari-bühuri-nəzmi təməvvüci-istiğraqi – “vəşşuərau yəttəbiuhum-ul-ğavun” . müstəğrəqi-girdabi-hirman etmişkən, silsileyi-istisnai-“illəl-ləzinə amənu”. bıraqub, şüərayi-islami səhihü salim sahili-nəcatə çəkmiş və sıpasi-biqiyas ol nazimi-asimanü zəminə ki, bəsməleyi-nəzmin əfsəri-fərqi-fürqan edüb, məzrəeyi-qülubi-əhli-irfanə nihali-məvəddəti-kəlami-mövzun dikmiş.Qit’ə
Qəd ənarəl-eşqə-lil-üşşaqi minhacəl-hüdaQəd ənarəl-eşqə-lil-üşşaqi minhacəl hüda!Saliki-rahi-həqiqət eşqə eylər iqtida.
Ya mən əhatə elmükəl-əşya’ə külləhaYa mən əhatə elmükəl-əşya’ə külləha,Nə ibtida sənə mütəsəvvir, nə intəha.