چیست جرم من که باز از چشم یار افتاده‌اممعتبر بودم ز چشم اعتبار افتاده‌ام

مانده‌ام بر حال خود حیران جدا از کوی یارمبتلای غربتم دور از دیار افتاده‌ام

گل‌رخان یک ره نمی‌بینند سوی من به لطفگرچه می‌دانند خوار و خاکسار افتاده‌ام

مردمی هرگز نمی‌بینم چه حال است این مگراز میان مردمان من بر کنار افتاده‌ام

رشته جان مرا افکند دوران پیچ و تابتا به سودای سر زلف نگار افتاده‌ام

روزگارم می‌کشد با صد مصیبت چون کنمصید مجروحم به دام روزگار افتاده‌ام

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بلبل عرشم فضولی منزلم گلزار قدسمن درین محنت‌سرا بی‌اختیار افتاده‌ام

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq