دوش در مجلس نگاری بود همزانوی منعیشها می کرد دل تا صبح از پهلوی من

یار وحشی طبع و من معتاد الفت چون کنمآفت من خوی او شد محنت او خوی من

چند می نازی فلک با ماه نو چندین منازباش تا پیدا شود ماه هلال ابروی من

بر رهش افتاده ام بگشاده چشم انتظاروه چه باشد گر کند گاهی نگاهی سوی من

چون توانم بی بلا باشم چنین کز هر طرفصد بلا آویخته بی زلفت از هر موی من

سوی من مگذر مبادا سر نهم بی اختیاربر رهت پای تو آزاری کشد از روی من

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گفتمش ای شه فضولی هم غلام تست گفتکیست او کی آمد و جان یافت جا در کوی من

Üzbəüz olmuşdu mənlə dün gecə bir nazlı yar,Zövq alırdı sübhədək ol yardən bu qəlbi-zar.

Yar vəhşitəb, mən ülfətsevən, bəs neyləyim?Yar məndən möhnət öyrəndi, mən ondan qəm-qübar.

Ey fələk, heç də öyünmə tazə ayınla əbəs,Ol hilaləbru nigarım gözlə olsun aşikar.

Yolda qalmış gözlərim, mən düşmüşəm ardınca, ah!Bir baxışçün qoymasın barı nigarım intizar.

Bibəla olmaq mənə heç bir zaman mümkün deyil,Hər yanımda yüz bəla var zülfi-canandan kənar.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Söylədim: şahım, Füzuli bir qulamındır sənin,Söylədi: kimdir, haçan tutmuş o, kuyimdə qərar.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq