ای لاله رخ مرو دلم از هجر خون مکنبر داغ عشق درد جدایی فزون مکن

Ey gözəl, getmə, mənim qəlbimi sən qan eləmə!Eşqimin dağını gəl hicr ilə suzan eləmə!

اسباب عزم راست مکن سرو من بخودقد مرا ز بار مصیبت نگون مکن

Geymə, ey sərv, səfər paltarı, qəm barı iləƏymə bu qəddimi, gəl xak ilə yeksan eləmə!

در هجر آفتاب رخ خویش چون شفقروی مرا ز خون جگر لاله گون مکن

Ol günəş ruyinin hicranı ilə surətimiÖz ciyər qanım ilə lalə tək əlvan eləmə!

ای اشک گرم رو پی آن شهسوار گیرچون می روی جدایی از آن رهنمون مکن

Göz yaşım, sel kimi ax, kəs yolunu dilbərimin,Getsə, düş ardına sən, tərkini bir an eləmə!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بی او فضولی از هوس زندگیت هستزنهار فکر او ز دل خود برون مکن

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, yaşamaq istərisən canansız,Fikrini atma barı, qəlbi pərişan eləmə!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq