تا بدرد عشق جان از تن نمی آید بروندرد عشق او ز جان من نمی آید برون

دانه اشکم بخوناب جگر پرورده استاینچنین لعلی ز هر معدن نمی آید برون

نخل قدت را طراوت از ریاض جنت استاینچنین سروی ز هر گلشن نمی آید برون

گر بگلزاری در آیی تیغ بر کف ز انفعالگل نمی روید دگر سوسن نمی آید برون

با تبسم می کشم گفتی مرا هر دم ز غمچون نمیرم زین ادا کشتن نمی آید برون

لب ز شرح سوز دل بستیم و جای حیرت استسوخت خانه دودی از روزن نمی آید برون

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گر فضولی ترک عشق دوست گیرد دور نیستچون کند از عهده دشمن نمی آید برون

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq