شد واقف از خیال من آن مه بحال من
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
شد واقف از خیال من آن مه بحال مننگذاشت فرق ضعف ز من تا خیال من
بستم خیال کام دگر زآن دهن ولیکاری نکرد هیچ خیال محال من
گفتم سگ توام سبب اینست غالباکز من چنین گریخته وحشی غزال من
گفتم ز رشک بر ورق لاله نقطه ایستگفتم این کنایه ایست ز رخسار و خال من
بی خط سبز و زلف سیاه تو شاهدستبر روی زرد من رقم اشک آل من
سر زد ز چاک سینه من آتش درونمن مرغ آتشین پرم اینست بال من
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. سودای عقل کرد فضولی مرا ملولحرفی ز عشق گوی بدفع ملال من
Duydu xəyalımı o gözəl, bildi halımı,Fərq etmədi bu zəf ilə məndən xəyalımı.
Kamil-dilim o ləli-ləbindən umurdum, ah!Pozdu bir an içində xəyali-məhalımı.
Ərz eylədim ki, mən itinəm, bəlkə bu sözümBöylə qaçırtdı məndən o vəhşi ğəzalımı.
Qəlbim odu qolumdun olub şöləvar, budur,Mən bir quşam ki, od yaradıb pərrü balımı.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Əqlin həvası etdi, Füzuli, məni məlul,Bir söz de eşqdən ki, ala bu məlalımı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-357
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Məcnun dedi: "Ey büti-pərivəş!Xaşaki-zəifə urma atəş!
Bu, Leylinin Məcnun ətvarına təhsinidir və hüsni-e'tiqadına hüsni-yəqinidirLeyli dedi: "Ey vücudi-kamil,Qürbi-Həqə ismət ilə qabil!
Bu, Məcnunun me'raci-fəzailidir və bəyani-mərtəbeyi-hüsni-xəsailidirŞahənşəhi-mülki-möhnətü dərd,Yə'ni Məcnuni-dərdpərvənd
Bu, Leylinin bahari-ömri xəzana irdigidirSaqi, gözə gəldi nəş'əyi-mey,Bir neçə qədəh yürüt peyapey!
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Məgər yüzə çin salmışdır sərvi-nazXumar gözün nə süzdürür süzdürür
Gəraylı: Ala gözlü nazlı yardanAla gözlü nazlı yardanMən dönərəm, könül dönməz,
Məndən(Əli Əkbər) xidmətinəSalam olsun rəvan məndən
Sözün şöhrətiQanadlan hüsni-eşq ilə! Məkanın asimanlardır;Gül üzlü bir səhərsən ki qucağında bahar vardır.