ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داریجز کار عشق مگزین گر عشق کار داری
Keç özündən, ey könül, sən meyli-yar etsən əgər,Başqa iş tutma ki, hər iş eşqi-yar ilə keçər.
ای آب زندگانی می بینمت مکدردر دل مگر غباری زین خاکسار داری
Çox bulanıqsan gözümdə, ey həyatın saf suyu,Yoxsa mən külbaşı gördün, könlünə çökdü kədər?
بر من ز تند خویی تیریست هر نگاهتبرگ گلی تو اما صد نوک خار داری
Hər baxışda qəlbimə bir ox vurarsan cövr ilə,Bir qızıl gülsən, tikanlar çevrənə çəkmiş çəpər.
ای طالب سلامت بر بند راه دیدهز آن رو که بیم آفت زین رهگذار داری
Ey səlamətlik sevən, yum gözlərin bu aləmə,Çünki bu yolda görən hər bir gözə afət yetər.
ساقی مکن تعلل در گردش آر ساغرتا چند تشنگان را در انتظار داری
Saqiya, bəsdir gətirdin üzr, dur sağər gətir,Qoyma qalsın müntəzir bundan ziyadə təşnələr.
بی اختیار خواهی رفتن ز بزم عالماز کف منه پیاله تا اختیار داری
Bəzmi-aləmdən gedərsən ixtiyarın olmadan,Qoyma əldən sağəri, var ixtiyarın hər qədər.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از خیل نیک نامان می بینمت فضولیکز نام ننگت آید وز ننگ عار داری
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, nəngü nam ilə cahanda yox işin,Ol səbəbdən ali insanlarla oldun həmsəfər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-389
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Seyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinə,Can valeh oldu lə’li-ləbü göftguyinə,
Dün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqabDün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqab,Gül çöhrəsindən atdı səba pərdeyi-hicab,
Ta cünun rəxtin geyib, tutdum fəna mülkün vətənTa cünun rəxtin geyib, tutdum fəna mülkün vətən,Əhli-təcridəm, qəbul etmən qəbavü pirəhən,
Tən pozuldu çeşmi-əşki-xunfəşanimdən mənimTən pozuldu çeşmi-əşki-xunfəşanimdən mənim,Göydü can könlümdəki suzi-nihanimdən mənim.