یارب آن بی درد را در دل ز عشق افکن غمیچند ما در عالمی باشیم و او در عالمی

Ya Rəb, o bidərdin özün sal qəlbinə sevda qəmi,Olsun bizim aləm kimi qəmli onun da aləmi.

پیش آن خورشید مشکل گر شود روشن غممزآن که جر سایه بشرح غم ندارم همدمی

Aydın deyil xurşidimə dərdim əgər, bir vəchi var,Kölgəm olub qəm şərhinə qəlbin yeganə həmdəmi.

آفتاب عارضت بنما که نگذرد اثرگر ز آب زندگی در خاک ما باشد نمی

Göstər üzün misli-günəş, ta qoymasın heç bir əsərTorpaq bu cismimdə əgər abi-həyatın var nəmi.

زاهدا می ده که پند ناصحم مجروح کردخواهدم کشت این جراحت گر نباشد مرهمی

Saqi, dayanma, mey gətir, naseh vurub sözlə yara,Mütləq bu yarə öldürər, çatdırmasan mey məlhəmi.

راستان را نیست جا در خانه پست فلکهست زین غم گر نهال قد ما دارد خمی

Vermirsə düz insanlara alçaq evində yer fələk,Ondan büküldü qəddimiz kim, tərk qıldıq bu qəmi.

جمع گشته گرد من سنگ ملامت کوه کوهخانه رسواییم دارد بنای محکمی

Toplandı çün ətrafıma dağ tək məlamət daşları,Rüsvalığım ondan tapıb böylə binayi-möhkəmi.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. غیر آه آتشین و قطره خوناب اشکدر غم عشقت نمی خواهد فضولی محرمی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bir qətrə qanla göz yaşı, bir oldu ahından səvay,Yoxdur Füzulinin qəmi-eşqində başqa məhrəmi.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq