نپرسد از من بی کس درین دیار کسیکسی نیم که ز من گیرد اعتبار کسی

بشرط صبر بیوسف چو می رسد یعقوبچرا کند گله از دور روزگار کسی

چو هست محنت هجران بقدر مدت عمرچرا بوصل نباشد امیدوار کسی

گل مراد بر آرد اگر دهد آبیز ابر صبر بگلزار انتظار کسی

شعاع مهر محبت کمندها داردنمی رود سوی خوبان باختیار کسی

چه غافلی که ترحم نمی کنی یک باراگر برای تو میرد هزار بار کسی

ز سنگها که زدی بر سرم دهد یادممرا چو لوح نهد بر سر مزار کسی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. سرود ذوق فضولی ز کس نمی شنوممگر نماند ز رندان باده خوار کسی

Bu diyar içrə mənə nə yar, nə qəmxar var,Heç nəyəm, bir kəs mənə qılmaz cahanda etibar.

Səbr ilə Yəqub çatmışdırsa Yusif vəslinə,Qəm yeməz aqil olanlar təlx keçsə ruzigar.

Müddəti-hicran əgər ömrə bərabər olsa da,Vəsli-yarə müttəsil olmaq gərək ümmidvar.

Intizarın gülşənin hər kim sularsa səbr ilə,Qönçeyi-bəxti açar gül, ömrü eylər laləzar.

Hər şüasında məhəbbət mehridən var yüz kəmənd,Düşməz ol mehrə yaxın hər kəsdə olsa ixtiyar.

Etinasızsan, neçin rəhm eyləməzsən bircə yolOl kəsə kim, min kərə eylər yolunda can nisar.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Dinlənilməz zövq ahəngi, Füzuli, kimsədən,Qalmamışdır yoxsa bu aləmdə rindi-badəxar?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran