ای لعل تو آب زندگانیعشق تو حیات جاودانی

Ləlində həyat suyu rəvandır,Eşqinlə həyat cavidandır.

گفتم که ترحمی نماییچون حال دل مرا بدانی

“Rəhm et!” – deməyə mənə nə hacət,Çün hali-dilim sənə əyandır.

حال دل خویش با تو صدرهگفتم بزبان بی زبانی

Dil açmayaraq bəyan qıldım,Yüz dəfə ki, halətim yamandır.

پیش تو عیان چو گشت حالمکردی بنیاد مهربانی

Halım sənə zahir oldu, bildim,Qəlbin mənə xeyli mehribandır.

رحمی بدل تو آمد امانگذاشت غرور نوجوانی

Amma sənə gəncliyin qüruru,“Rəhm etmə ona, – dedi, – amandır”.

چون هیچ نتیجه ندارددر پیش تو عرض ناتوانی

Bir faydası yox, sənə desəm də,Bu xəstə vücud natəvandır.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. آن به که فضولی ار بمیردظاهر نکند غم نهانی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ölsəm də, Füzuli, yar yanında,Ol qəmləri açma kim, nihandır!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq