گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافت
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت
Gəldi gül gülzarə, ömründə ona kam olmadı,Yüz tikan gördü yanında, canı aram olmadı.
کرد بلبل پیش گل بنیاد درد دل بسیزود گل بگذشت و آن درد دل اتمامی نیافت
Açdı bülbül dərdini yüz min fəğan ilə gülə,Keçdi gül dövrü, yenə gül bülbülə ram olmadı.
وه چه ملکست این که دور گل گذشت کس درورونق بزمی ندید و نشاه جامی نیافت
Bu necə bir mülkdür, gül dövrü keçdi, kimsəyəBurda bir mey məclisi, bir nəşə, bir cam olmadı.
دوخت دوران از لطافت خلعتی اما چه سودقابل تشریف این خلعت گل اندامی نیافت
Tikdi dövran bir lətafət xələti, əfsus olaGeyməyə bu xələti qabil güləndam olmadı.
گل که دیر آمد چرا زین باغ رحلت کرد زودغالبا چون من ز کس اعزاز و اکرامی نیافت
Gec gəlib gül bağçaya, bilməm neçin tez köçdü o,Görmədi hörmət mənim tək, yoxsa ikram olmadı.
چون ننالیم از جفای گردش گردون دونهیچ کار ما ز دور او سرانجامی نیافت
Gərdişindən mən necə çərxin şikayət etməyim,Halimə dövründə bir gün də sərəncam olmadı.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. پایه قدر سخن دانان فضولی پست شدزین سبب هرگز درین کشور کسی نامی نیافت
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Söz bilənlər, ey Füzuli, qədrü qiymətdən düşüb,Ol səbəbdən kimsədə bir şöhrətü nam olmadı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-80
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Namələr xaliqi, peyğəmbəri-me’raci-xəyal.
سرم فدای تو ای خامه خجسته خصالغزال مشک فشان طایر معنبر بال
Dolubdur qanla könlüm, qəm evi olmuş mənə aləmHanı bir öylə həmdəm ki, boşaldam qəlbimi bir dəm.
Yenə aləmdə ədalət necə gör açdı ələmYer üzündən silinib getdi bütün dərdi-sitəm,
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
Saqi, bir badə ver, keçdi –Bahar, ay mədəd, ay mədəd!
Dərbəndli AğabəyəEy əzizim, bu qədər raği-həmam olma,Mərdümi-qafil, tənpərvər və əyyam olma.
Şəhdabi-ləbin sağəri-peymanə tək, ey dust!Şəhdabi-ləbin sağəri-peymanə tək, ey dust!Dürci-dəhənin höqqeyi-dürdanə, tək ey dust!
OlurZərrəcə qəm çəkmə, aliyi-həzrətim,Qadir Mövlamız sənə yar olur,