گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت

کرد بلبل پیش گل بنیاد درد دل بسیزود گل بگذشت و آن درد دل اتمامی نیافت

وه چه ملکست این که دور گل گذشت کس درورونق بزمی ندید و نشاه جامی نیافت

دوخت دوران از لطافت خلعتی اما چه سودقابل تشریف این خلعت گل اندامی نیافت

گل که دیر آمد چرا زین باغ رحلت کرد زودغالبا چون من ز کس اعزاز و اکرامی نیافت

چون ننالیم از جفای گردش گردون دونهیچ کار ما ز دور او سرانجامی نیافت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. پایه قدر سخن دانان فضولی پست شدزین سبب هرگز درین کشور کسی نامی نیافت

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana