Xəlqə ağızın sirrini hər dəm qılır izhar söz,Bu nə sirdir kim, olur hər ləhzə yoxdan var söz.

Artıran söz qədrini sidqilə qədrin artırar,Kim nə miqdar olsa, əhlin eylər ol miqdar söz.

Ver sözə ehya ki, tutduqca səni xabi-əcəl,Edə hər saət səni ol uyqudan bidar söz.

Bir nigari-ənbərinxətdir könüllər almağa,Göstərər hər dəm niqabi-qeybdən rüxsar söz.

Xazini-gəncineyi-əsrardır, hər dəm çəkərRişteyi-izharə min-min gövhəri-əsrar söz.

Olmayan qəvvasi-bəhri-mə’rifət arif degilKim, sədəf tərkibi-təndir, lö’löi-şəhvar-söz.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Gər çox istərsən, Füzuli, izzətin, az et sözüKim, çox olmaqdan qılıbdır çox əzizi xar söz.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri