Nuri-vəfamıdır nigəhindən uçan ziya?Gözlər könül açılmaq üçün gül dodağını.

Gülşən pərisi açmağa əndami-ibtisam,İstər nəsimdən duya bilsin sorağını.

Mürği-məhəbbətim uçuyor bağı-qəlbinə,Ey gülnəhal, göstər ona gül budağını.

Tiflanə tərz ilə gəlir ağuşi-nazinə –Tifli-dilim, aç ona, gəlsin, qucağını.

Ol gördüyün qaramı düşüb qəlbi-laləyə?Qəlbim kimiydi bəsləmədə lalə dağını.

Düşsə nigahı çöhrənə tüffahi-əhmərin,Məhcub olur görəndə bu əhmər yanağını.

Yusifləri əsiri-çəh etməkçin, ey sənəm,Aç, aç, əyan qıl o zənəxli buxağını!

Gizlətmə zülfünü, qıl onu ziynəti-üzar,Tök ruyi-qönçərənginə rövnəqlə bağını.

Mahiyi-dil ki aşiqidir dami-hüsnünün,Ümmani-eşqdən, gözəlim, çəkmə ağını,

Ey kainati-ruhuma sultan olan pəri!Yandır biladi-qəlbimi, pozma dimağını.

Nuri-xəyalın ilə həqiqət dilimdədir,Könülümdən əksik etmə xəyalət çirağını.

Ey mütribi-hərəmgəhi-lahut, dəmbədəm –Çal sazi-dilnəvazını, göndər bəlağını.

Gözdən iraq Hadini, qəlbindən etmə dur,Bir lütfin ilə oxşa, a hurum, irağını!

Ərbabi-zilalın əməli cümlə həbadır,Bu mənzərə, əlhəq ki, səzavari-bükadır.

Türklər nə gözəl məsəl demişlər:"Dünyanı ümid ilə yemişlər".

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq