Üzümü söykəyib öpdüm torpağı,mənə şoran yerdəbənövşə verdi.Gur bir kəhriz atıb, suvardım bağı,qolunu çətir təküstümə gərdi.Təzə kanal çəkdim Muğan düzünə,şəklimi əks etdiayna suyunda.Nur verdim nişanlı gəncin gözünə,Toybəyi seçildimOnun toyunda.Səhər sürüləri düzə hayladım,Yaşıl biçənəklərÜzümə güldü.Torpağa can verib, qida payladım,Ovcuma min dürlüBəhər töküldü.Əməkçi qızların şəninə yazdım,Heç kəs bilmədi ki,Yazan kim oldu.Axşam həmin kəndin içində azdım,O qızlar ən yaxınBələdçim oldu.Fəzalar dolaşıb Ayı fəth etdim,O, qızıl gerbimiDöşündən asdı...Nakam bir ananın evinə getdim,Məni oğul kimiBağrına basdı.Ey torpaq üstündə ömür sürən kəs,Qulaq as qəlbimdənGələn bu səsə:Həyatda heç kimsə sənə can deməz,Səndən zərrə qədərQayğı görməsə!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri