Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دستنشود هیچ مرید از قدم پیر جدا!
Qəzəl 494طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا
Pərakəndə şeir 498پرده بر حسن عمل از دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم
Qəzəl 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا
Pərakəndə şeir 500چون نظر بر روی آن دشمن مروت میکنماز بهار گریه گلریزان حسرت میکنم
Pərakəndə şeir 504در دل است آن کس که از نادیدنش دیوانهایمآن که ما را دربهدر دارد به او همخانهایم
Qəzəl 505ما که در خم ننمودیم فلاطون خود راصاف سازیم درین صومعه ها چون خود را؟
Qəzəl 513وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مراکه به زنجیر دو زلفش نتوان بست مرا
Pərakəndə şeir 515نتوان کرد به زندان بدن محصورمشیشه را می شکند زور می پرزورم
Pərakəndə şeir 517گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایمچون زمین آینه حسن بهاران شده ایم
Qəzəl 516نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
Pərakəndə şeir 519دلی گرفته تر از غنچه در بغل دارمبه چشم آبله با خار بن جدل دارم
Qəzəl 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا
Qəzəl 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا
Qəzəl 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده رامده از دست، گریبان به چنگ آمده را
Pərakəndə şeir 554زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن
Qəzəl 578رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجابه مدعا نرسیدن، رسیدن است اینجا
Pərakəndə şeir 656در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای
Qəzəl 694بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟
Qəzəl 699یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ
Qəzəl 701دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را
Qəzəl 702دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را
Qəzəl 707از کینه پاک کن دل افگار خویش راصبح امید ساز شب تار خویش را
Qəzəl 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را
Qəzəl 713هست از زوال نعل در آتش کمال راشد بوته گداز، تمامی هلال را
Qəzəl 716عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را
Qəzəl 718پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را
Qəzəl 727از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا
Qəzəl 732سرگشته ساخت خالِ دلارای او مراپرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا
Qəzəl 733از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را