Qəzəl 6989

کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1406

مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1476

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1798

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2506

چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو می‌زندغنچه در پیش گل روی تو زانو می‌زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 3317

هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4271

سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شودطوق گلوی فاخته گرداب می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5210

کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5396

مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5780

روی سخن ز آینه‌رویان ندیده‌امگاهی ز پشت آینه حرفی شنیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5863

در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6491

از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشوچشم می خواهی ز بوی پیرهن غافل مشو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6819

در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2986

تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیردگرانباری زمام کاروانی را نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3273

گر چنین خون دل ازان طره مشکین گرددشانه را دست در آن زلف نگارین گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq