Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sənin kimi, gözəlim, sərvinazımız yoxdur,Nə istəyirsən elə, etirazımız yoxdur.
Pərakəndə şeir 119دل آرمیده بود گفتگو چو هموارستچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست
Qitə 138جهان را آه آه از دل برآمدچو عزالدین بوعمران فروشد
Qəzəl 884خانهٔ تحقیق را ماه شبستان توییانفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی
Bu, saqiyi-bəzmə badə üçün xitabdırSaqi, kərəm eylə, cam gəzdir!Durma, qədəhi müdam gəzdir!
Serv kaddun ile çendân olmayaServ kaddun ile çendân olmayaGül ho yüzün gibi handân olmaya
Qəzəl 23ساقی، ز کرم پر کن این جام مصفا راآن روح مقدس را، آن جان معلا را
Çıxar pənbə qulağından, gözün açÇıxar pənbə qulağından, gözün açKi, həşr olduvü çalındı bu gün sur.
Rəqibim rəşk edər kim, Seyyidə dilbər cəfa qılmazRəqibim rəşk edər kim, Seyyidə dilbər cəfa qılmaz,Haçan mən xatiri-dildarə düşdum kim, cəfa qılsın?
Oğullar ucalır ellər içindəOğullar ucalır ellər içində,Çör-çöpü kim görür sellər içində,
Könül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdurKönül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdur,Yetişsə aşinadən-aşinayə hər cəfa, xoşdur.
Qəzəl 127تَرزبانی معدنِ زَنگار میسازد مراخامشی آیینهٔ اسرار میسازد مرا
Qitə 153همه عیباند زنان و آن همه رانیک مردان به هنر برگیرند
Qəsidə 2آن نفس را، که ناطقه گویند، بازیابتا روشنت شود سخن گنج در خراب
Bu, Məcnuna anası pənd verdigidir və bustani-məlamətdən xari-nəbamət dərdigidir"Key rahəti-canü nuri-didə!Fərzəndi-yeganeyi-güzidə!
Ben seven hûblar içinde şâh imişBen seven hûblar içinde şâh imişSanasın yılduz içinde mâh imiş
Rübai 23ای جان جهان، جان جهان، دلبر گیلمی دل همه روج داروتی دیمی میل
Dilbəra, eşqində aləm sərbəsər qovğa çəkərDilbəra, eşqində aləm sərbəsər qovğa çəkər,Sanma ki, eşqin bəlasın mən qulun tənha çəkər.
Təəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-LeyladəTəəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-Leyladə,Məgər ol vəqt hicranın yox imiş beylə təsiri?
Ən yazıq insanBaşa sal, "mən yazığam" söyləyəni, qandır, oğul,Ən yazıq "mən yazığam" söyləyən insandır, oğul!
Qiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olurQiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olur,Zəmanə əhli dəyər bir-birə, qiyamət olur.
Qəzəl 145صبح از جانهای روشن یاد میآید مراشام از تاریکی تن یاد میآید مرا
Qitə 157Hər gecə göylərin yüksək qatına,Xaqaninin ahı qalxıb, ucalar.
Qəsidə 8بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست
Bu, Leylinin çirağla macərasıdır və ondan çareyi-dərdi-dil təmənnasıdır"K'ey didəsi bağlı, bağrı dağlı'Başı qaralı, ayağı bağlı!
Gül ol ola bülbülini gözleyeGül ol ola bülbülini gözleyeŞâh ol ola bir kulını gözleye
Qitə 24میرسید، کزین آل عباتی سعادت همیشه پاینده
Düşdüm əzəldə zülfünə, dam olmadan hənuzDüşdüm əzəldə zülfünə, dam olmadan hənuz,İçdim ləbin şərabını, cam olmadan hənuz.
Könül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçünKönül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçün,Bihəmdilləh ki, gəldi səbz xəttin Xızri-rah oldu.
Bəxtiyar şairBəxtiyar şair odur ki, yaşayır yurduyla,Ulu yurdda ucalan bir oğul olmaz bədbəxt!