Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.
Qəzəl 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم
Qəzəl 5927از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم
Qəzəl 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم
Qəzəl 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان
Qəzəl 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان
Qəzəl 6008راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن
Qəzəl 6033باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن
Qəzəl 6047از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن
Qəzəl 6051عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن
Qəzəl 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن
Qəzəl 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Qəzəl 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Qəzəl 6087Dost olub düşmənim ilə, onu şən eləmə,Bu yanan qəlbimi, kim söylədi, abad eləmə?
Qəzəl 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من
Qəzəl 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون
Qəzəl 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Qəzəl 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین
Qəzəl 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنیندست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین
Qəzəl 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن
Qəzəl 6242ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من
Qəzəl 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Qəzəl 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون
Qəzəl 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن
Qəzəl 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Qəzəl 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Qəzəl 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن
Qəzəl 6397دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من
Qəzəl 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Qəzəl 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن