Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق
Qəzəl 5185جان آرمیده میشود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق
Qəzəl 5186جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق
Qəzəl 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟
Qəzəl 5216از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک
Qəzəl 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک
Qəzəl 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک
Qəzəl 5266تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل
Qəzəl 5281از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته امپیش سیلاب حوادث سد آهن بسته ام
Qəzəl 5288تا به فکر شبرویهای خیال افتاده اممست لذت در شبستان وصال افتاده ام
Qəzəl 5298این منم در دست زلف یار را پیچیدهامدر سخن آن شکرینگفتار را پیچیدهام
Qəzəl 5348گر در اقلیم رضا کاشانهای میداشتمدر بهشت نقد اینجا خانهای میداشتم
Qəzəl 5351کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم
Qəzəl 5352خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم
Qəzəl 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم
Qəzəl 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم
Qəzəl 5391با فقیری در سخاوت بی نظیر عالممچون دعا با دست خالی دستگیر عالمم
Qəzəl 5401می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنممی دهم جان تا زجان شیرین تری پیدا کنم
Qəzəl 5408جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنمچند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم
Qəzəl 5410دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم
Qəzəl 5416رشته جسم گرانجان را ز سر وامیکنمسر برون چون سوزن از جیب مسیحا میکنم
Qəzəl 5418در ریاضِ آفرینش صد دل بیبرگ رابا تهیدستی رعایت چون صنوبر میکنم
Qəzəl 5435ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایمقطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم
Qəzəl 5443ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایمزهر را بسیار از یک خنده شکر کرده ایم
Qəzəl 5447ما دماغ خشک را از باده گلشن کردهایمبارها این شمع را از آب روشن کردهایم
Qəzəl 5456عشق را در بند جسم از پیچ و تاب افکندهایمخضر را در دام از موج سراب افکندهایم
Qəzəl 5457روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکندهایمتا ز روی شاهد معنی نقاب افکندهایم
Qəzəl 5458ما ز روی آتشین او نقاب افکندهایمبار اول ما بر این آتش کباب افکندهایم
Qəzəl 5459ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایمیوسف خود را ز بی چشمی به چاه افکنده ایم
Qəzəl 5470گرد باد دامن صحرای بی سامانیمهیچ کس را دل نمی سوزد به سرگردانیم