Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
حباب و موج را هر کس که از دریا جدا بیندزخط و خال کثرت چهره وحدت کجا بیند؟
Qəzəl 3194به گوشم ناله اغیار دردآلود می آیددرین محفل زچوب بید بوی عود می آید
Qəzəl 3203نفس از سینه ام از بس به خون آغشته می آیدسخن از لب مرا بیرون چو خون از کشته می آید
Qəzəl 3210ز آهم نم به چشم چرخ بداختر نمیآیدبه دود تلخ، اشک از دیده مجمر نمیآید
Qəzəl 3218به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آیدکه آه از سینه ام گلگون قبا بیرون نمی آید
Qəzəl 3221تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آیدکه حرص شهد از جان مگس بیرون نمی آید
Qəzəl 3222نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین بایدنپردازد به کس، آیینه سیما این چنین باید
Qəzəl 3223زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین بایدنمی گردد به مجنون رام، آهو این چنین باید
Qəzəl 3228مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می بایدچو دریا مطرب عاشق درون سینه می باید
Qəzəl 3233گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟
Qəzəl 3237غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شویدکه گرد راه سیل از خود به دریا بار می شوید
Qəzəl 3252زهر، تریاق به اکسیر مدارا گرددخشم را هر که فرو خورد توانا گردد
Qəzəl 3254جوهر می ز رگ ابر مثنی گردداز شفق رنگ می لعل دو بالا گردد
Qəzəl 3258حسن در هر نگهی عالم دیگر گرددبه نسیمی ورق لاله و گل برگردد
Qəzəl 3270نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟سگ دیوانه محال است نگهبان گردد
Qəzəl 3276وقت ارباب دل آشفته به مویی گرددصید وحشت زده آواره به هویی گردد
Qəzəl 3286صبر در عشق ز دلها سفری می گرددکوه در راه طلب کبک دری می گردد
Qəzəl 3288غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد
Qəzəl 3289دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد
Qəzəl 3291تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد
Qəzəl 3293دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد
Qəzəl 3297آه عشاق سیهروز اثرها داردشب این طایفه در پرده سحرها دارد
Qəzəl 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد
Qəzəl 3306رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟کشتی بیجگران چشم به ساحل دارد
Qəzəl 3312تشنگان حال جگر سوختگان می دانندخبر از تشنه ما ریگ بیابان دارد
Qəzəl 3330هر که آیینه به روشنگر ساغر ببردرخی افروخته چون مهر به محشر ببرد
Qəzəl 3331صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد
Qəzəl 3336چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟راهرو گرم چو گردید ز منزل گذرد
Qəzəl 3348نوبهارست سرانجام زری باید کردبه خرابات ز مسجد گذری باید کرد
Qəzəl 3349دل چون آینه را تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد