Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پروانهای که گرد تو یک بار میپرداز شاخسار شعله شرروار میپرد
Qəzəl 4054راهی که مرغ عقل به یک سال میپرددر یک نفس جنون سبکبال میپرد
Qəzəl 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد
Qəzəl 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورداز موج بال چشمه کوثر برآورد
Qəzəl 4068کی غم مرا ز دل می احمر برآوردصیقل چگونه ز آینه جوهر برآورد
Qəzəl 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدگردد تمام گوش وبه فریاد من رسد
Qəzəl 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شدزین قفل زنگ بسته در عیش باز شد
Qəzəl 4113از سرگذشته سربه گریبان نمی کشداین شمع کشته ناز شبستان نمی کشد
Qəzəl 4115یک دل ز ناوک مژه او رها نشداین تیر کج ز هیچ شکاری خطا نشد
Qəzəl 4116خط ترا که دید که زیر و زبر نشداین رشته راکه یافت که بی پاوسرنشد
Qəzəl 4117چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد
Qəzəl 4118شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد
Qəzəl 4120ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساندما را ازین جهان به جهان دگر رساند
Qəzəl 4129در کوی عشق بر رخ کس در نبستهانداین در به روی مومن و کافر نبستهاند
Qəzəl 4131مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اندخون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند
Qəzəl 4134جمعی که هوش خود به می ناب داده اندخرمن به برق وخانه به سیلاب داده اند
Qəzəl 4141جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند
Qəzəl 4149گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند
Qəzəl 4155جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند
Qəzəl 4156این غافلان که دست به پیمانه میبرنداز چشم شیر شمع به کاشانه میبرند
Qəzəl 4158آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند
Qəzəl 4163ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند
Qəzəl 4169زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند
Qəzəl 4171جمعی که در لباس می ناب می کشنددام کتان به چهره مهتاب می کشند
Qəzəl 4176آرام را خرام تو آتش عنان کندآیینه را حجاب تو آب روان کند
Qəzəl 4182بی حاصلی که تربیت بید می کنداین شغل پوچ را به چه امید می کند
Qəzəl 4188بر باد می دهد سر بی مغز چون حبابهر کس برای کسب هوا سیر می کند
Qəzəl 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند
Qəzəl 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کنداین رود خشک روی به دریا نمی کند
Qəzəl 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمیکندوحشت رَم از طبیعت آهو نمیکند