Qəzəl 6644

خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6646

مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6650

کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6651

بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کرده‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6653

می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6658

نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ایجز سفر در دل نمی گردد مرا اندیشه ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6660

ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه‌ایاز لب میگون تو هر سینه‌ای میخانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6664

یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6666

سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدیدعوی خون هم درین عالم به پایان آمدی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6669

هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6672

گر به چشم پاک در صنع الهی بنگریکعبه مقصود را در هر سیاهی بنگری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6673

می کند تن هم دل بی تاب را گردآوریمشت خاکی گر کند سیلاب را گردآوری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6679

زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟در ره این سیل بی زنهار چون خوابد کسی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6683

چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟چشم بر در، گوش بر آواز پا باشد کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6684

چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟در بهار این چنین زیر زمین باشد کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6702

چشم خونبارست ابر نوبهار زندگیآه افسوس است سرو جویبار زندگی

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6704

بر سر آب است بنیاد جهان زندگیتا بشویی دست زود از خاکدان زندگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6707

خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگیدستگاه بوسه ما تنگ شد یکبارگی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6710

گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگیدل همان در سینه سوزد چون چراغ از تشنگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6728

من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6735

خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنویپا منه بیرون ز راه شرم تا پا نشنوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6737

جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6743

مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردیعنان خود به هر موجی مده تا ناخدا گردی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6747

نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداریبحمدالله متاع ما ندارد روی بازاری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6750

به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داریروانشان تازه از مد رسای بوی خودداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6752

گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داریبت خود می کنی سنگی اگر از راه برداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6754

مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داریکه همچون مور خط در چاشنی غارتگری داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6757

ز زهرچشم او رگ در تنم مارست پنداریسر هر موی بر تن نیش خونخوارست پنداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6765

گره در سینه هر کس که باشد گوهر رازیبود هر تاری از پیراهن او خار ناسازی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6767

مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزیبه این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq