Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد
Qəzəl 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد
Qəzəl 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد
Qəzəl 4346دل طاقت حیرانی دیدار نداردآیینه ما جوهر این کار ندارد
Qəzəl 4363آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان بردنامد به کنار من ودل را زمیان برد
Qəzəl 4380نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد
Qəzəl 4381دل سخت چو گردید نصیحت نپذیردسنگ از قدم راهروان نقش نگیرد
Qəzəl 4384از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد
Qəzəl 4389در راه توهر کس دل ودین باخته باشداز زنگ خودی آینه پرداخته باشد
Qəzəl 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد
Qəzəl 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد
Qəzəl 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد
Qəzəl 4399تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد
Qəzəl 4411از دست رود خامه چو نام تو نویسندپرواز کند دل چو پیام تو نویسند
Qəzəl 4412در کوی خرابات گروهی که خموشنداز صافدلی چون خم سربسته به جوشند
Qəzəl 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود
Qəzəl 4420در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود
Qəzəl 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود
Qəzəl 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید
Qəzəl 4432کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید
Qəzəl 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورستدندان حریصی که به صد سال برآید
Qəzəl 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید
Qəzəl 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید
Qəzəl 4442مشکل که دل از ناله و فریاد گشایداز غنچه پیکان چه گره باد گشاید
Qəzəl 4445یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید
Qəzəl 4448با روی تو صبر از دل بیتاب نیایدخودداری ازین آینه چون آب نیاید
Qəzəl 4450از قید فلک برزده دامن بگریزیدچون برق ازین سوخته خرمن بگریزید
Qəzəl 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گرددچون مور پر برآردعمرش تمام گردد
Qəzəl 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشدگراستخوان نگیری باز از هما چه باشد
Qəzəl 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشدمهمان نخوانده آیدهرجاطلب نباشد