Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به پیغام زبانی از دهان یار خرسندمبه حرف و صوت از آن لبهای شکربار خرسندم
Qəzəl 5515زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقمجهان دارالامان شد تا زبان در کام دزدیدم
Qəzəl 5521چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارمکه بر گل می خرامم خاراگر در زیر پا دارم
Qəzəl 5534من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارمعقیق نامدارم حق شهرت بر یمن دارم
Qəzəl 5544غبار خط یارم توتیا در آستین دارمبه دامن نور بینایی جلا در آستین دارم
Qəzəl 5546اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارمندارم هیچ اگر در دست دامان شبی دارم
Qəzəl 5547نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارممرا دریاب ای برق بلا تا حاصلی دارم
Qəzəl 5549نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارمچو نبض ناتوانان اضطراب ساکنی دارم
Qəzəl 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارمچو یوسف دیدگان ناز زلیخا برنمی دارم
Qəzəl 5562نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشمز آتش طلعتی روشن نشد محراب آغوشم
Qəzəl 5564ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشمازین بیهوده گویان خانه زنبور شد گوشم
Qəzəl 5565دو عالم شد ز یاد آن سمن سیما فراموشمبه خاطر آنچه می گردید شد یکجا فراموشم
Qəzəl 5567غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکمسرشک شمع گردد مهره گل بر سر خاکم
Qəzəl 5577خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانممن این تقویم پارین را به از امسال می دانم
Qəzəl 5579ز خود دور آن پریرو را نمیدانم نمیدانمجدا ز بحر این جو را نمیدانم نمیدانم
Qəzəl 5583قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینمغبارآلود شد آیینه چشم جهانبینم
Qəzəl 5585فروغ مهر در پیشانی دیوار میبینمصفای طلعت آیینه از زنگار میبینم
Qəzəl 5606غوطه در بحر گهر ز آبله پا زدهامدر دل خاک قدم بر سر دریا زدهام
Qəzəl 5612سوختم بس که به دنبال تمنا رفتممردم از بس که پی آتش سودا رفتم
Qəzəl 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردمسیر چشمانه قناعت به خیالش کردم
Qəzəl 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدمصرفه در خواب گران بود چو بیدار شدم
Qəzəl 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارمذره خاکم و پیشانی صحرا دارم
Qəzəl 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟به که این آینه از پیش نفس بردارم
Qəzəl 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟
Qəzəl 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم
Qəzəl 5655با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟در صدف آب نسازم گهر خود چه کنم؟
Qəzəl 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنمپرده ای کز رخ آن آینه سیما فکنم
Qəzəl 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟در ره سیل چه افتاده زمین گیر شوم؟
Qəzəl 5671جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیمسفر آن بود که ما در قدم دل کردیم
Qəzəl 5672خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیمپشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیم