Ey könül, dünya evində istəmə abadlıqKim, anun bunyadıdur əslində bibünyadlığ.

Meyvə olən nəxlini səng həvadis sındurur,Vəh nə xoşdurur səmənbər sərvilə azadlığ.

Xublar bidadı bəs üşşaq içün, sən ey fələk,Tiği-bidadi çəkib munca nədür bidadlığ.

Aşina yad oldu məndən, dust düşmən aqibət,Vəh kim, ol naaşina həddən aşurdı yadlığ.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ta riza verdi qəzayə Kişvəri bil kim, ona,Şadilığ naşadlığ naşadlıqdur şadilığ.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale