Məni mən etmə, ey zahid, fəğandan ruyi-yar olğacKi bülbülnin fəğandan ixtiyarı yox bahar olğac.

Nə yarımdan vəfa gördüm, nə xoşluğ ruzigarimdən,Vəfalu yar həm xoşdur, cəfayi-ruzigar olğac.

Fələk eyvanına hər yan düşər od könlüm ahindən,Yıxar tufan səlamət evini çeşm əşkibar olğac.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Vəsiyyətin bu kim, andan qoparma, ey səhər yeli,Səri-kuyində bu xaki təni-zarim ğubar olğac.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq