Aman, Tanrım
Atam yoxdu-ata,anam yoxdu-ana...Bircə sən varsan Tanrım.Mən yoxdum-mən,Dünyam yoxdu-Dünya verdin.Bədən yoxdu-buldum,Ol-dedin,-oldum,Gəl-dedin,-gəldim,Və...bu dünyalıq oldum.
...Nəyim vardı-xərclədim,Suyum vardı-içdim,Canım vardı-keçdim.Duzum vardı-yedim.Sözüm vardı,-Allaha şükür ,-dedim.Daha kiralamağaNə məkan var,Nə zaman, nə can, nə aman-Tanrım, yol ver çıxım gedim...Atam yoxdu-ata,anam yoxdu-ana...Bircə sən varsan Tanrım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/memmed-ismayil-aman-tanrim
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq
Şamaxının qışı – uzun, sərt, soyuq,Soyuq – burdan bitişibdi adına.
Yatmışdım, guşuma gəldi bir sədaYatmışdım, guşuma gəldi bir səda,Oyandım, əyləşib bir alişan şah.
Sənin feyzi-vücudunla işıqlanmış bütün aləmKəmali-qüdrətindəndir ki, torpaqdan durub Adəm.
Yaralı qurdAlparslan Türkeşə*Bilə bilməm, nə gətirdi məni heyvanxanaya,