İnsan oğlu, qeybət etdin yoldaşdan,Kəsdin haqq-salamı, harası qaldı?Söz yetişdi sahibinə, utandın,Axır, sənə üzün qarası qaldı.

Pislikdən nə çıxar, söylə, ay insan,Çıxmaz yaddan, yüz il keçsə aradan.Tutaq ki, bir insan çıxdı sıradan,Kimə zər-zibası, xarası qaldı?

Miskin Abdal, bəsdir daha bu qədər,Bülbül nəğmə deyər, bayquşlar ötər.Xəncərdən, bıçaqdan, qılıncdan betər,Sinəmdə pis sözün yarası qaldı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri