Müləmmə 17

یا من طلعت طلوع الهلالادرها مروقه کالزلال

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 28

اضحک فی الروض ثغر الاقحوانعبرة الغیم اذا طاب الزمان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 45

غرب الشمس والهوی سکنیو سهیل بدا من الیمن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 1

یارب آن قامت چون سرو خرامان نگریدیارب آن عارض و آن زلف پریشان نگرید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 2

نیست روزی که به من از تو جفایی نرسدوز فراقت به دلم رنج و عنایی نرسد

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Tərkibbənd 7

خسروا! دور فلک سخره فرمان تو بادطاق گردون گرهی از خم ایوان تو باد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 16

ای شخص تو نشانه تیر محن شدهروحت به بارگاه صفا مرتهن شده

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 13

بر من ز فراقت ار چه بیدادیهاستدل را به شب از خیالت آزادیهاست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 35

چون دلم که زلف یارم خم داشتدر حلقه او رفت و قدم محکم داشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 36

هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 51

دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 52

چون طبع تو با یار جفا می ورزددل در غم تو ز بیم جان می لرزد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 70

هر کو شرف خدمت تو بگزیندفارغ شود از جهان و خوش بنشیند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 71

لعل لبت ار به بوسه سرکش نبوداز دست تو یک پای بر آتش نبود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 81

دوران فلک چون تو شهی ننمایدتیغ پدرت بند فلک بگشاید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 86

چون کار من از شهاب بر چرخ رسیدوز دست غمم به لطف خود باز خرید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 93

یارم سخن عشوه نهاد اندر بارغم تاختن آورد ز من برد قرار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 111

تا کی غم وصل تو پر آوازه خورمبیدل ز تو اندوه بی اندازه خورم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 149

ای غم! تو فراق من گزینی گوییوی هجر! تو مهره باز چینی گویی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 24

چون ترا غالیه بر گرد رقم ریخته اندبر زر روی من از اشگ درم ریخته اند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 25

خون بر آن سینه که فرسوده غم‌های تو نیستکه بر آن سر که سراسیمه سودای تو نیست

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 29

زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته‌اندگوهری شاهد برین دریای اخضر بسته‌اند

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 33

کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 34

شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکندقدر روز افزون کند بازار عنبر بشکند

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 36

این خر جبلتان که قدم بر قدم نهندبی معنی اند و در ره معنی قدم نهند

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 37

رسید کان مروت به قعر گوهر جودز صاین الدین دریای مکرمت محمود

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 44

کام روان باد دل شهریاربر همه کافی به جهان کامگار

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 53

تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش

Mücirəddin Beyləqani11 dəq
Qəsidə 59

باز محنت زده دورانمباز در ششدره حرمانم

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 62

دست مخالف ببست تیغ جهان پهلوانکار موافق گشاد دست قزل ارسلان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq