Rübai 66

یارم سر سرو سایه ور می شکندبر برگ سمن سنبل تر می شکند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 69

بر درگه وصل یار سرهنگانندبی سیمان را ز در برون می رانند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 84

ای صبر نگفتی چو غمی پیش آیدخوش باش که کار تو ز من بگشاید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 94

یک تیر جفا نماند کان زیبا یارآنرا نزدست بر دل من صد بار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 95

با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 102

یک دست به مصحف و دگر دست به جامگه نزد حلال مانده گه نزد حرام

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 105

گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟بند فلکی به زیرگی بگشادم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 120

با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟وین درد گرفته را به دامن چکنم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 121

چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 122

هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 128

آن عاقل دوست همچو ابله دشمنآن کرد به من کان نکند صد دشمن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 129

تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!بفرست و به وعده کژم طیره مکن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 148

دل گفت مرا که آن بت از دلجوییدیدی که نکرد با تو جز بدخویی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 4

ز دار ملک جهان روی در کشید وفاچنانکه زو نرسد هیچ گونه بوی به ما

Mücirəddin Beyləqani12 dəq
Qəsidə 28

طارم زر بین که درج در مکنون کرده اندطاق ازرق بین که جفت گنج قارون کرده اند

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəsidə 31

این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورندسربسر ابلیس طبع اند ار چه آدم پیکرند

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 78

هر صبح بین از قرص خور بر چرخ زیور سوختهز آهوی ماده است ای عجب بزغاله نر سوخته

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəsidə 80

ای رخ تو رنگ نوبهار گرفتهبر رخ نیکویی قرار گرفته

Mücirəddin Beyləqani9 dəq
Qəsidə 83

زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانیبه زلف ار سایه خضری به لب چون آب حیوانی

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəzəl 4

بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 14

به دلی وصل تو در نتوان یافتجانی و بر تو ظفر نتوان یافت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 24

با دل بسی گفتم که یار از عهد و پیمان بگذردفرمان من کن جان مکن کان بت ز فرمان بگذرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 29

با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسددرد مرا گر تو تویی از تو دوایی نرسد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 46

مگذار تا توانی کز غم فغان برآرمترسم کز آتش دل دود از جهان برآرم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 67

گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستیکار جهان چو زلف تو آشفته نیستی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 72

حسن او بار دگر می بینیعکس رخسار قمر می بینی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 2

آنها که بوده‌اند ز دل دوستدار مادر نیک و بد موافق و انده‌گسار ما

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Şikayətnamə 18

هیچ کس را رنج خاطر در جهان حاصل مبادوز فراق دوستان کار کسی مشکل مباد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 28

نیک رنجورم ز رنج آتش‌افشان فراقسخت خاطرخسته‌ام از دست دستان فراق

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 40

چه وقت موی سیپدست روز برناییچه روز زحمت پیری است وقت زیبایی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq