Qəsidə 33

کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 36

این خر جبلتان که قدم بر قدم نهندبی معنی اند و در ره معنی قدم نهند

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 37

رسید کان مروت به قعر گوهر جودز صاین الدین دریای مکرمت محمود

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 44

کام روان باد دل شهریاربر همه کافی به جهان کامگار

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 53

تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش

Mücirəddin Beyləqani11 dəq
Qəsidə 62

دست مخالف ببست تیغ جهان پهلوانکار موافق گشاد دست قزل ارسلان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 67

زیور گردون گسست آینه آسمانسوخت ز عکس رخش طره شب در زمان

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəzəl 4

بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 16

دوش چون دست قدر مهر از در شب بر گرفتعقد گردون بیضه ای از عنبر شب بر گرفت

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəzəl 29

با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسددرد مرا گر تو تویی از تو دوایی نرسد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 46

مگذار تا توانی کز غم فغان برآرمترسم کز آتش دل دود از جهان برآرم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 67

گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستیکار جهان چو زلف تو آشفته نیستی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 72

حسن او بار دگر می بینیعکس رخسار قمر می بینی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 2

آنها که بوده‌اند ز دل دوستدار مادر نیک و بد موافق و انده‌گسار ما

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Şikayətnamə 7

جهان و کار جهان سر بسر همه بادستخنک کسی که ز بند زمانه آزادست

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Şikayətnamə 12

در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیستدر دیده افلاک نشانی ز حیا نیست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 13

مرا زین بیش در عالم غمی نیستکه در شادی و در غم همدمی نیست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 19

کس را فلک ز دست حوادث امان ندادعنقاست داد او که ازو کس نشان نداد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 29

نیست روزی که نیستم دلتنگاز چه از آسمان آینه رنگ؟

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 3

زهی باد بر تو و عکس حلمتگران سایه کرده سپهر سبک را

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 5

صدر عالی اوحدالدین دام انعامه که هستچاکر خاک جنابش چشمه آب حیات

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 25

زهی ملک بخشی که از روی قدرتسهپر از حوادث امانت فرستد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 28

هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گویدخنک آنکو درین سرما مقام اندر سقر دارد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 34

تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرمدرین نهال نگر پیش از آنکه خشک شود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 57

مرا دل نه و دردهای دلیکه عاجز شدستم ز درمان خویش

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 62

هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتدز من پرسی من این را از حساب عمر نشمارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 67

سعد دین اسعد آن یگانه دهرزو دو من باده خواستیم سه تن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 83

به خدا گر خدا روا داردکه تو یک پشه را برنجانی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 2

یا من اصابته حمی غیر نائبهلا کان عرضک ما یبقی لها غرضا

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 11

اسعد فقد اقبل وجه النهارواقض ذمام الورد والجلنار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq