Mücirəddin Beyləqani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من
Rübai 133ای گشته زیان مملکت سود از تو!رو تازگی جهان بیفزود از تو
Rübai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Rübai 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Rübai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Rübai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Qəsidə 12روز بس خرم و موسم ز همه خوبترستعید فطرست که عالم همه پر زیب و فرست
Qəsidə 18تا رنج عیش یاد همایون منیر بادچشم جهان به جاه و جلالش قریر باد
Qəsidə 20دلی که تحفه تو جان مختصر سازدبسا که قوت خود از گوشه جگر سازد
Qəsidə 22این نادره بین باز کز ایام بر آمددر باغ جهان شاخ حوادث ببر آمد
Qəsidə 23چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند
Qəsidə 26ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست
Qəsidə 40دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید
Qəsidə 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Qəsidə 49عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سرالحذر از در جهان ای دل خسته الحذر
Qəsidə 55که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟
Qəsidə 63سرو امل به باغ عدم تازه گشت هانپایی برون نه از در دروازه جهان
Qəsidə 64قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان
Qəsidə 79لله درک ای ز جهان بر سر آمدهذات تو از مکان خرد برتر آمده
Qəsidə 81بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری
Qəsidə 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Qəsidə 84ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانیبه مشگ سوده در آمد هزار ارزانی
Qəzəl 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Qəzəl 26دلی که درد تو ارزد دوا نمیارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمیارزد
Qəzəl 27رخت عاشقان را نظر میپذیردلبت خستگان را شکر میپذیرد
Qəzəl 33ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد
Qəzəl 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Qəzəl 43هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر
Qəzəl 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Qəzəl 53از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن