Rübai 130

صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 133

ای گشته زیان مملکت سود از تو!رو تازگی جهان بیفزود از تو

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 139

صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 141

ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 142

ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 145

یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 12

روز بس خرم و موسم ز همه خوبترستعید فطرست که عالم همه پر زیب و فرست

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəsidə 18

تا رنج عیش یاد همایون منیر بادچشم جهان به جاه و جلالش قریر باد

Mücirəddin Beyləqani3 dəq
Qəsidə 20

دلی که تحفه تو جان مختصر سازدبسا که قوت خود از گوشه جگر سازد

Mücirəddin Beyləqani7 dəq
Qəsidə 22

این نادره بین باز کز ایام بر آمددر باغ جهان شاخ حوادث ببر آمد

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəsidə 23

چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 26

ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 40

دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 41

ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید

Mücirəddin Beyləqani8 dəq
Qəsidə 49

عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سرالحذر از در جهان ای دل خسته الحذر

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəsidə 55

که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 63

سرو امل به باغ عدم تازه گشت هانپایی برون نه از در دروازه جهان

Mücirəddin Beyləqani7 dəq
Qəsidə 64

قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 79

لله درک ای ز جهان بر سر آمدهذات تو از مکان خرد برتر آمده

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 81

بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 82

جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری

Mücirəddin Beyləqani3 dəq
Qəsidə 84

ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانیبه مشگ سوده در آمد هزار ارزانی

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəzəl 6

هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 26

دلی که درد تو ارزد دوا نمی‌ارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمی‌ارزد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 27

رخت عاشقان را نظر می‌پذیردلبت خستگان را شکر می‌پذیرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 33

ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 41

گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 43

هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 51

می درفگن به جام که مست شبانه‌ایمما را سه‌گانه ده که درین ره یگانه‌ایم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 53

از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq