Mücirəddin Beyləqani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رخ تو قهر قمر خواهد کردلب تو قصد شکر خواهد کرد
Qəzəl 30عقل من در عشق خواری می کشدصبر باری بی قراری می کشد
Qəzəl 32مهر تو هرگز ز جانم نگسلدیاد تو هیچ از زبانم نگسلد
Qəzəl 35جانا خبر وصل تو زی ما که رساند؟یا قصه ما سوی تو تنها که رساند؟
Qəzəl 37بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند
Qəzəl 38باد چون طره آن جان جهان درشکندفتنه بینی که در عقل و روان در شکند
Qəzəl 47نصیحت میکنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمیآیم به رنج دل سزاوارم
Qəzəl 48باز ناز ماهرویی میبرمباز مهر کینهجویی میبرم
Qəzəl 49شاید که ز تو یک نفس آسوده نباشیمجز زیر پی عشق تو فرسوده نباشیم
Qəzəl 50گر ترا راحت جان می گویمآشکارا نه نهان می گویم
Qəzəl 71گره مشگ بر سمن چه زنی؟لشکر زنگ بر ختن چه زنی؟
Qəzəl 75می دان که باز راه ستم بر گرفته ایکز پیش گوش زلف به خم بر گرفته ای
Şikayətnamə 21جهان فتح من آخر به نوبهار رسدنهال عیش من آخر به برگ و بار رسد
Şikayətnamə 24آن عزیزانی که با ما جام و ساغر داشتندمهر ما از یکدلی با جان برابر داشتند
Şikayətnamə 26هر دوست که اختیار ما بودواندر بد و نیک یار ما بود
Şikayətnamə 30در دستبرد نظم، ز دوران گزینه امگردون به صد قران ننماید قرینه ام
Şikayətnamə 31هیچ وفایی ز روزگار ندیدمهیچ میی خالی از خمار ندیدم
Şikayətnamə 32مرا با آنکه با اقبال و با دولت سری دارمز عالم نگذرد روزی که از عالم نیازارم
Şikayətnamə 35ما را که سر آمد جهانیموز دولت و ملک داستانیم
Şikayətnamə 37گلی کو کزان رنج خاری نیابی؟میی کو کزان می خماری نیابی؟
Qitə 2شاها جمال طبلکی این زن وفاست کونحس زحل دهد به وجود اورمزد را
Qitə 7بزرگ جهان خواجه شاه قدرکه بر عالم مکرمت پادشاست
Qitə 12سپهر قدرا در قبضه کفایت تستنظام هر چه برون از سراچه قدم است
Qitə 18شاها بدان خدای که آثار صنع اوجان بخشی و خرد دهی و بنده پروریست
Qitə 20شاها تویی آنکه از بزرگیبر سقف سپهرت آستانهست
Qitə 24ز گردون آرمیده چون بود خلق؟که ایزد خود در او آرام ننهاد
Qitə 26ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالتکایام تحفه تو فتح و ظفر فرستد
Qitə 30نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بنددکه میر و شه کسی باشد که عالم را نگهدارد
Qitə 32از بستر غم که جای بدخواه تو بادبرخیز سبک ورنه جهان برخیزد
Qitə 39به جان آفرینی که ابر بهاریبه تسبیح و تهلیل او می خروشد