Rübai 73

دوش ار چه دلم ز درد هجران پر بوداندیشه من درازی شب بفزود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 75

تن کیست که با وصل تو دمساز شوددل کیست که با عشق تو همراز شود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 77

هر کو به جهان غمخور زلف تو شوددلتنگ تر از چنبر زلف تو شود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 78

وقت است که حسن تو وبال تو شودحال تو به تیرگی چو خال تو شود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 79

دل گرچه همه ساله جمالت خواهدوآید به بر تو تا وصالت خواهد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 90

ای دل طمع از جفاپرستی بردارهشیار شو و دلت ز مستی بردار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 96

ای دل ز ره دراز می آید یارخوش باش که دلنواز می آید یار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 97

گر دیده بدی روی ترا یوسف مصرآشفته شدی چو من گدا یوسف مصر

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 101

بی زلف تو شد چشم من از ابر خجلوز چشم تو پای دل فرو رفت به گل

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 109

از چشم خود ابر را خجل می دارموز خون همه خاک راه گل می دارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 135

چون سایه نه نیستم نه هستم بی تووز سایه خویشتن گسستم بی تو

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 138

ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 140

با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 143

زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 1

برید عقل ترا کی برد به ملک صفاکه دل هنوز به بازار صورتست ترا

Mücirəddin Beyləqani9 dəq
Qəsidə 2

تا تو از هستی خود، خود را نگردانی جداهودج جان چون نهی در بارگاه کبریا

Mücirəddin Beyləqani8 dəq
Qəsidə 3

تا کی ز خطه خوف آیی به صف رجابرگیر پا و برو زین دار ملک فنا

Mücirəddin Beyləqani9 dəq
Qəsidə 7

مساز حجره وحدت درین مضیق خرابکه روی صبح سلامت بماند زیر نقاب

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 56

امن الرقیب نوائب الایامفسرت و عم عجائب الایام

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 65

نامزد غمی ز دهر ای دل سر گرفته هانزیر میا نه خوش نشین چون غم تست بیکران

Mücirəddin Beyləqani9 dəq
Qəsidə 68

خسرو زرین سپر دوش شد اندر کمانتافت چو نیم آینه جرم مه از قیروان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 69

ای ز لبت لاله را آب خوشی در دهانآتش روی تو بس آینه عقل و جان

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 70

طارم چارم نهفت پرتو شمع جهانخیمه زربفت گشت نوبتی آسمان

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 71

رفت ز ماهی برون چشمه آتش فشانشمع فلک را ز صفر سفره نهاد آسمان

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəzəl 3

آب آن عارض خرم برخاستتاب آن طره پر خم برخاست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 12

دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 13

با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 18

آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 25

رخ تو قهر قمر خواهد کردلب تو قصد شکر خواهد کرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 30

عقل من در عشق خواری می کشدصبر باری بی قراری می کشد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq