Rübai 63

با چشم چگونه اشگ دارد پیوند؟بودیم چنان هر دو بهم روزی چند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 64

بیش از مه رخسار تو پرتو نخرندوآن عشوه گرم تو نو از نو نخرند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 99

چون لطف سماع هست جامی کم گیرچون کار طرب بپخت خامی کم گیر

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 103

دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 113

گفتم به مراعات دل و تن برسمیک چند به حق دوست و دشمن برسم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 118

روزی که سراپرده بر افلاک زنمآن روز ردای صبح را چاک زنم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 134

هر تخم که کاشتم نیامد به دروتا چند خورد کهنه دلم غصه نو

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 144

هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 8

بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهستبهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 19

ای شب خجل ز مویت گل تنگ دل ز رویتکوثر عرق گرفته از شرم خاک کویت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 42

نیک بدعهد گشت یار این بارسخت سست است شکل کار این بار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 45

شمع دل را شب هجران تو سر سوخته اممرغ جان را گه سودای تو پر سوخته ام

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 55

ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازینهر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 56

داد دلم به دست غم طره دلربای توبرد به عرض بوسه جان عارض جانفزای تو

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 57

بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوختهدر گذر از دل که هست ز آتش غم سوخته

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 58

مکن ای دوست دوای من دلریش بدهپرده زین بیش مدر بوسه ازین بیش بده

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 68

باز از دو لب به عالم صد شور درفگندیبنیاد عمر ما را یکباره بر فگندی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 74

گر تو آنجا که تویی انده ما داشتییدل ما در غم و اندوه چرا داشتیی؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 9

کار عالم سست‌بنیاد آمدستآسمان را پیشه بیداد آمدست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 11

زهی شکسته رواق سپهر نیلی راصدای صیت بلندت که در جهان عام است

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 13

ای آنکه لطیفه های طبعتاجرا ده صد هزار جان است

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 17

کرم پناه جهان عز دین تویی که ز توبها و عزت دین هر زمان برافزونست

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 19

مرا دوای دل خسته ساخت خواجه رفیعبه گوهری شبه صورت که کم ز لؤلؤ نیست

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 36

اوحد دین چون ز حادثات زمانهکار وزارت به مرگ خویش تبه کرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 136

وصلی که مرا به ناز پروردی کو؟جانی که مراعات دلم کردی کو؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 11

هنگام آنکه صبح صف آسمان شکستاول نفس که زد دم شب در دهان شکست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq