Mücirəddin Beyləqani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کنرحمتی بر من محنت زده مسکین کن
Qəzəl 60ای عارض چون روزت روزم به شب آوردهوی غمزه جانسوزت جانم به لب آورده
Qəzəl 62زین بیش دل دزدی مکن کز دل جهان پرداختیجان بخش ما را کز دو لب صد کیسه جان پرداختی
Qəzəl 66دریغا قصه دردت چنین مشکل نبایستیره درد ترا جز وصل تو منزل نبایستی
Qəzəl 70چون تو از غم ندیده ای خواریاز غم ما کجا خبر داری؟
Şikayətnamə 4با شبروان شدم به درِ یار، نیم شبجُستم بسوی حضرت او بار نیم شب
Şikayətnamə 8فلک باز از نهان خارم نهادستکه پیری پای بر کارم نهادست
Şikayətnamə 10فلک را عهد بس نااستوار استهمه کار جهان ناپایدارست
Şikayətnamə 14هیچ کس را از زمانه حاصلی در دست نیستهیچ کس را در جهان آسایشی پیوست نیست
Şikayətnamə 15کار عالم نیک دیدم هیچ بر بنیاد نیستبر دل خاصان ز عالم جز غم و بیداد نیست
Şikayətnamə 25آنچه موی از جور با ما می کندراست خواهی سخت رسوا می کند
Şikayətnamə 33گفتم که به زیرکی تماممشاید که خرد بود غلامم
Şikayətnamə 34منم آن کس که شادی را سر و کاری نمیبینمبه عالم خوشدلی را روز بازاری نمیبینم
Qitə 9به خدایی که او به قدرت خویشبی ستون آسمان برآورده است
Qitə 14صدرا! بدان خدای که مرغ ثناش رادر کام سالکان طریقت نشیمن است
Qitə 15شاها بدان خدای که در دست قدرتشهفت آسمان چو مهره به دست مشعبدست
Qitə 16خسروا! یک روزه عزم خدمتتاز بهشت جاودانی خوشترست
Qitə 22صاحبا صدرا! به ذات آنکه کلک قدرتشسنبله گردون و راه کهکشان داند نگاشت
Qitə 27مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟چون او به نزد دل من کم از جوی سنجد
Qitə 31به خدایی که ید قدرت اوگردش چرخ را به فرمان کرد
Qitə 35به خدایی که روی گردون رابه کواکب همی بیاراید
Qitə 37دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تستدر جزع دیده صورت لؤلؤ نیاورد
Qitə 40ای یازده امهات و نه آبنازاده خلف تر از تو فرزند
Qitə 45ای جهان کرم سلام علیککز سلامت سلامت افزاید
Qitə 49از بلندی نه بر او راه دعای مستجابوز حضیضی نه در او راه قضای کردگار
Qitə 52حکیما درین سبزه گاه ستورانچو گل نوبت عمر یک روزه بهتر
Qitə 53صفاهان خرم و خوش می نمایدبسان پَرّ شهرآرای طاووس
Qitə 73ای کلک تو بر عروس کاغذصد عقد ز مشگ ناب بسته
Qitə 74شاها! تویی آنکه از دل تستآوازه ماه و خور شکسته
Qitə 80زهی ملک بخشی که خصمت نداردبجز تیره روزی و جز تنگ عمری