Həmam Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی
Qəzəl 43از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شبهای مرا خود سحری نیست
Müfrəd 44مینویسم پیش جانان نامهایکاشکی من نامه خود بودمی
Qəzəl 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
Qəzəl 51دلم شکست بدان زلفهای پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد
Qəzəl 52هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد
Qəzəl 54سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد
Qəzəl 56جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد
Rübai 58از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ
Qəzəl 60چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد
Qəzəl 64نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد
Rübai 65میآیم و از شرم چنان میافتمکز زندگی خود به گمان میافتم
Qəzəl 66میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند
Qəzəl 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Qəzəl 71زاهدان با شاهدان همخانهاندگرد هر شمعی دو صد پروانهاند
Qəzəl 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
Qəzəl 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
Rübai 81یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Qəzəl 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Rübai 85با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه
Qəzəl 88جانها در آتشند که جانان همیرودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همیرود
Rübai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Qəzəl 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Qəzəl 91اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
Qəzəl 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Qəzəl 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Qəzəl 96چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید
Rübai 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Rübai 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Qəzəl 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید