Həmam Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به
Qəzəl 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Rübai 85با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه
Qəzəl 88جانها در آتشند که جانان همیرودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همیرود
Rübai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Qəzəl 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Qəzəl 91اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
Qəzəl 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Qəzəl 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Rübai 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Rübai 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Qəzəl 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید
Qəzəl 100دوستان از دوستان یاد آوریدعهد یار مهربان یاد آورید
Qəzəl 107دوش از لبت ربودهام ای مهربان شکرپیداست در بیان من امروز آن شکر
Qəzəl 109آفتابی و ز مهرت همه دلها محرورچشم روشن بود آن را که تو باشی منظور
Qəzəl 120عاشق کسی بود که کشد بار یار خویششهوت پرست مانده بود زیر بار خویش
Qəzəl 125ای سر زلف خوشت سلسله جنبان دلدل به لبت دادهام جان تو و جان دل
Qəzəl 128آرزومندم ولیکن کو قدمدر فراقت شد وجودم کالعدم
Qəzəl 129ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمامنی که بود مه که زو مهر کند نور وام
Qəzəl 130من به اومید تو از راه دراز آمدهامناز بگذار دمی چون به نیاز آمدهام
Qəzəl 131چشم خود را دوست میدارم که رویش دیدهامعاشقم بر گوش خود کآواز او بشنیدهام
Qəzəl 132من از دنیا و مافیها دل اندر نیکوان بستمعجب دارم که بشکیبم ز روی خوب تا هستم
Qəzəl 144تا کی آخر ز غمت ناله شبگیر کنمسوختم از غم عشق تو چه تدبیر کنم
Qəzəl 148بلبلان را همه شب خواب نیاید زان بیمکه مبادا که برد برگ گلی باد نسیم
Qəzəl 149نوبهار و بوی زلف یار و انفاس نسیماهل دل را میدهد پیغام جنات نعیم
Qəzəl 150ما به بوی زلف یار مهربان آسودهایمگر نباشد مشک و عنبر در جهان آسودهایم
Qəzəl 152ای پیش نقش روی تو صاحبدلان بی خویشتنوز چشم مستت فتنهها افتاده در هر انجمن
Qəzəl 156غنچهٔ خندان فدا بادت چو بگشایی دهنآب حیوان است یا لب جان شیرین یا سخن
Qəzəl 158خیالی بود و خوابی وصل یارانشب مهتاب و فصل نوبهاران
Qəzəl 172کشم نقد جان را به بازار اوکه این است شرط خریدار او