Qəzəl 175

ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگوعاشقان محرم رازند نه اغیار بگو

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 188

ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 194

بازیچه نیست آخر آیین عشق‌بازیبا دوست درنگیرد تا روح در نبازی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 195

به خوبی‌ست هر دل نوازی ایازیولی همچو محمود کو پاک بازی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 197

کیست کاین فتنه نشاند که تو می‌آغازیکیست بر روی زمین کش تو نمی‌اندازی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 200

بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلیاز حسن او پر دیده‌ام این شیوه در هر منزلی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 201

اکنون که نیست ما را با دوستان وصالیپیوند تن نخواهد جانم به هیچ حالی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 203

مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه اعتبار ندارد تنی ز جان خالی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 205

از تشنگی بمردم ای آب زندگانیچون نیستی در آتش احوال ما چه دانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 206

الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانیبه مصر عالم جان شو‌، نشین آنجا به سلطانی

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 208

بشنو ز نی سماعی به زبان بی‌زبانیشده بی‌حروف گویا همه صوت او معانی

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 209

به جای هر سر مویی گرم بود جانیفدای خاک کف پای چون تو جانانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 1

انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 2

سعادت با سلامت یار بادتنگه‌دار حوادث کردگارت

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 3

از آن مجلس به صورت گرچه دور استمخوان دورش که جانش در حضور است

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 4

ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام راوز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Rübai 8

عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 10

دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دسته‌ای گل سرخ به دست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Məsnəvi 12

آرزوهاست در دلت پنهانانها من سلاسل الشیطان

Həmam TəbriziMəsnəvi1 dəq
Müfrəd 12

ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 13

به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 14

بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 15

میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 16

بوی خوشت همره باد صباستآنچه صباراست میسر که راست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 16

ای بی‌خبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 17

حالی که به صد زبان بیان نتوان کردکلک دو زبان چگونه تقریر کند

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 17

ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 18

کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 18

لب بر لب من نهاد این لطف بس استمی‌گفت که با کشته خویشم هوس است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 19

مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند

Həmam Təbrizi1 dəq