Rübai 85

با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 88

جان‌ها در آتشند که جانان همی‌رودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همی‌رود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 88

ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحه‌گری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 89

عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 91

اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 94

دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی‌آیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 97

یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 98

ای نی که به ناله غم همی‌فرساییوز نغمه خوش طرب همی‌افزایی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 99

مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 102

نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرککاب حیوان می‌چکانید از لب چون شکرک

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 139

کجا روم که کمند تو می‌کشد بازمضرورت است که با دیگری نمی‌سازم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 140

تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 146

عالمی را به جمالت نگران می‌بینمنه بدین دل نگرانی که من مسکینم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 162

ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدندوری نمی‌تواند پیوند ما بریدن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 170

دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 176

می‌آمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 180

باز ای مطرب حدیثی در میان انداختیفتنه‌ای در مجلس صاحب‌دلان انداختی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 191

خجسته زمانی و خوش روزگاریکه بازآید از در مرا چون تو یاری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 202

ای خواب که می‌بینمت از بهر خیالیحیف است که با دیده تو را نیست وصالی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 207

ای نور دیده و دل از دیده‌ها نهانیبا ما نه در میانی کاندر میان جانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 214

می‌کند بوی تو با باد صبا همراهیخلق را می‌دهد از بوی بهشت آگاهی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 215

اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq