Həmam Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه
Qəzəl 88جانها در آتشند که جانان همیرودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همیرود
Rübai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Qəzəl 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Qəzəl 91اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
Qəzəl 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Qəzəl 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Qəzəl 96چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید
Rübai 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Rübai 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Qəzəl 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید
Qəzəl 102نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید
Qəzəl 117برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش
Qəzəl 118اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش
Qəzəl 121دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرککاب حیوان میچکانید از لب چون شکرک
Qəzəl 123وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال
Qəzəl 133هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم
Qəzəl 139کجا روم که کمند تو میکشد بازمضرورت است که با دیگری نمیسازم
Qəzəl 140تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم
Qəzəl 146عالمی را به جمالت نگران میبینمنه بدین دل نگرانی که من مسکینم
Qəzəl 162ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدندوری نمیتواند پیوند ما بریدن
Qəzəl 170دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین
Qəzəl 176میآمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی
Qəzəl 180باز ای مطرب حدیثی در میان انداختیفتنهای در مجلس صاحبدلان انداختی
Qəzəl 185بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی
Qəzəl 191خجسته زمانی و خوش روزگاریکه بازآید از در مرا چون تو یاری
Qəzəl 202ای خواب که میبینمت از بهر خیالیحیف است که با دیده تو را نیست وصالی
Qəzəl 207ای نور دیده و دل از دیدهها نهانیبا ما نه در میانی کاندر میان جانی
Qəzəl 214میکند بوی تو با باد صبا همراهیخلق را میدهد از بوی بهشت آگاهی
Qəzəl 215اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی