Qəzəl 30

با تو است آن یار دائم وز تو یک دم دور نیستگرچه تو مهجوری از او، وی ز تو مهجور نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 39

هرآنکه طالب آنحضرت است مطلوب استمحب دوست بتحقیق عین محبوب است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 48

ریخت خونم که این شراب من استسوخت جانم که این کباب من است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 51

آنچه جان گفت به دل باز نمی‌یارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمی‌یارم گفت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 59

ساختی از عین خود غیری که عالم این بودنقشی آوردی پدید از خود که آدم این بود

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 61

هر زمان خورشید او از مشرقی سر بر کندماه مهر افزاش هر دم جلوه دیگر کند

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 63

تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شداز فروغش همه ذرّات جهان پیدا شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 74

مرا بفقر و فنا افتخار میباشدزنام ملک و غنی ننگ و عار میباشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 77

چون عکس رخ دوست در آینه عیان شدبر عکس رخ خویش نگارم نگران شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 79

بی نقاب آن جمال نتوان دیددر رخش جز مثال نتوان دید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 81

دلی دارم که در روی غم نگنجدچه جای غم که شادی هم نگنجد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 84

مرا دلیست که در وی بغیر دوست نگنجددرین حضیره هر آنکس که غیر اوست نگنجد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 91

دل از بند من بیدل رها شدنمیدانم کِه او دید و کجا شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 94

از سوادالوجه فی الدارین اگر داری خبرچشم بگشا و سواد فقر و کفر ما نگر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 95

دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظرچشم در منظور ناظر لیک از وی بیخبر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 100

نخست دیده طلب کن پس آنگهی دیداراز آنکه یار کند جلوه بر الولابصار

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 102

میکند بر دل تجلی مهر رویش هر نفستا که گردد نور ماه دل ز مهرش مقتبس

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

مرا از رویِ هر دلبر، تجلّی می‌کند رویشنه از یک‌سوش می‌بینم که می‌بینم ز هر سویش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یک‌به‌یک

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

ما مست و خراب چشم یاریمآشفته زلف آن نگاریم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 126

معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

دلبری دارم که در فرمان او باشد دلمهمچو گوئی در خم چوگان او باشد دلم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

ای نهان در ذات پاکت ذات کَونوی عیان نور تو در مرآت کَون

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 138

ار رخت پنهان بنور خویشتنروت مخفی در ظهور خویشتن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 142

دلی دارم که باشد جای جانانمدام از دل بود ماوای جانان

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 158

آن که خود را مینماید در رخ خوبان چو ماهمیکند از دیده عشاق در خوبان نگاه

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 168

سبو بشکن که آبی‌، نی سبوییز خود بگذر که دریایی‌، نه جویی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 180

شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 187

ای هر نفس تافته بر دل ز‌ تو نوریاز سرّ تو جان یافته هر لحظه سروری

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 188

صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائیزکه رخ نهفته داری ز‌چه رو نمینمائی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq