Qəzəl 75

رخت هر دم جمالی مینمایدز حسن خود مثالی مینماید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 78

دلی که با رخ زلف تو همنشین باشدمجرد از غم و شادی و کفر و دین باشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 79

بی نقاب آن جمال نتوان دیددر رخش جز مثال نتوان دید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 80

نهان بصورت اغیار یار پیدا شدعیان بنقش و نگار آن نگار پیدا شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

مرا از رویِ هر دلبر، تجلّی می‌کند رویشنه از یک‌سوش می‌بینم که می‌بینم ز هر سویش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 109

نقشی به بست دلبر من بر مثال خویشآراستش بزیور حسن و جمال خویش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

زهی ساکن شده در خانه دلگرفته سر بسر کاشانه دل

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

ما مست و خراب چشم یاریمآشفته زلف آن نگاریم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 130

منم که روی ترا بی‌نقاب می‌بینممنم که در شب و روز آفتاب می‌بینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

صنما هر نفسی در گذرت می‌بینمبر دل و دیده و جان جلوه‌گرت می‌بینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 136

ای روی تو در حجاب کَونینبردار ز رخ نقاب کَونین

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 152

هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی اوبلکه به پای او رود هر که رود به کوی او

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 184

تو ز مائی ولی ما را ندانیز دریایی ولی دریا ندانی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 189

ای درخشان ز رخت مهر سپهر عالیسایه ات از رخ ذرّات مبادا خالی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

ای حسن ترا دیده ما گشته به دیدارگر دیده نباشد که کند حسن تو اظهار

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 160

منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بی‌نوا مانده

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq