Qəzəl (başqa mənbədən) 4

چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

چنان مستم چنان مستم چنان مستکه نه پا دانم از سر نه سر از دست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 34

حسن روی هر پریرویی ز حسن روی اوستآب حسن دلبری هر سو روان از جوی اوست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 46

نهان پیر تو خویش آفتاب رختاز آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 52

این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 64

پا ز حد خویش بیرون نمیباید نهادگر نهادی پیش ازاین، اکنون نمیباید نهاد

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 85

رخ زیبای تو را آینه ای میبایدکه رخت را بتو زانسان که توئی بنماید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 89

بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شدبی مهر تو چون ذرّه هویدا نتوان شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

ایجمال تو در جهان مشهورلیکن از چشم انس و جان مستور

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 116

اگرچه پادشه عالمم گدای توامتو از برای منی و من از برای توام

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

ما از میان خلق کناری گرفته ایمواندر کنار خویش نگاری گرفته ایم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 147

ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 155

عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 161

ای در پس هر لباس و پردهبر دیدهء دیده جلوه کرده

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 174

مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 2

ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 2

چو بحرنامتناهی ست دایما امواجحجاب وحدت ریاست کثرت امواج

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 3

می نماید هر زمان روی از پریرویی دگرتا کشد هر دم گریبان من از سویی دگر

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 6

ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 8

هیچ دانی که کیستیم و شماسایه آفتاب نور خدا

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 10

بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیباراکه جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

ای بلبل جان چونی اندر قفس تن‌هاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 22

اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 23

ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 25

آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 29

هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 33

انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq