Şəms Məğribi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست
Qəzəl 22اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات
Qəzəl 23ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست
Qəzəl 25آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است
Qəzəl 29هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست
Qəzəl 33انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است
Qəzəl 37صفا و روشنی کاندرون خانه ماستز عکس چهره آندلبر یگانه ماست
Qəzəl 47دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست
Qəzəl 65نشان و نام مرا روزگار کی داندصفات و ذات مرا غیر یار کی داند
Qəzəl 69دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد
Qəzəl 71از جنبش این دریا هر موج که برخیزدبر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد
Qəzəl 73جانم از پرتو روی چنان میگرددکه دل از آتش او آب روان میگردد
Qəzəl 82مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد
Qəzəl 83اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد
Qəzəl 93مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر
Qəzəl 99ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر
Qəzəl 117ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم
Qəzəl 144ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن
Qəzəl 145قطره ائی از قعر دریا دم مزنذرهئی از مهر والا دم مزن
Qəzəl 157آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
Qəzəl 167زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی
Qəzəl 169پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی
Qəzəl 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
Qəzəl 171دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری
Qəzəl 172تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی
Qəzəl 175چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی
Qəzəl 179رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی
Qəzəl 183ای حسن تو در آیینه صورا و معنیبر دیده ارباب نظر کرده تجلی
Qəzəl 185ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی
Qəzəl 192دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی