Qəzəl 21

مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 22

اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 23

ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 25

آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 29

هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 33

انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 37

صفا و روشنی کاندرون خانه ماستز عکس چهره آندلبر یگانه ماست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 47

دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 65

نشان و نام مرا روزگار کی داندصفات و ذات مرا غیر یار کی داند

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 69

دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 71

از جنبش این دریا هر موج که برخیزدبر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 73

جانم از پرتو روی چنان می‌گرددکه دل از آتش او آب روان می‌گردد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 83

اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 99

ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 145

قطره ائی از قعر دریا دم مزنذره‌ئی از مهر والا دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 157

آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 167

زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی

Şəms MəğribiQəzəl3 dəq
Qəzəl 169

پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 170

ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 171

دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 172

تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 175

چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 179

رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 183

ای حسن تو در آیینه صورا و معنیبر دیده ارباب نظر کرده تجلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 192

دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq