Şəms Məğribi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ما مست شراب لایزالیمما گلبن عیش را نهالیم
Ərəbcə şeir 5حکم الجمال بذله العشاقو بعشوه المعشوق فی الافاق
Fəhləviyyat 5انک وی ساو و سامانی اژین انژانک وی دیل و وی یانی اژین انژ
Qəzəl (başqa mənbədən) 5گنجهای بی نهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Rübai 5نابرده به صبح در طلب شامی چندننهاده برون ز خویشتن گامی چند
Fəhləviyyat 6دیله اویان چو من سامانه بگریتچو من بوم و بر و دامانه بگریت
Fəhləviyyat 12نه گیتی بد هنوز نه کوشن و دشتکما چهنام داری کومه می کشت
Rübai 15هادی طریق اهل تحقیق منمعارف به فنون جمع و تفریق منم
Qəzəl 20ور هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیستگرچه بسیارند انجم آفتابی بیش نیست
Rübai 31هر نغمه که از هزار دستان شنویآن را به حقیقت از گلستان شنوی
Qəzəl 55سحرگهی که موذن بفالق الاصباحصلای زنده دلان میدهد؛ بخوان صلاح
Qəzəl 56صبح ظهور دم زد و عالم پدید شدبهر رخت ز مشرق آدم پدید شد
Qəzəl 110تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش
Qəzəl 111بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاککه تا تو چهره خود را بدو کنی ادراک
Qəzəl 121بر دو عالم پادشاهی میکنمگرچه از ایزد گدایی می کنم
Qəzəl 140ز چشم من توئی در جمال خود نگرانچرا جمال تو از خویشتن شود پنهان
Qəzəl 174مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی
Qəzəl 186منم مست از لب ساقی نه از میکز آن لب میکشم جام پیاپی
Ərəbcə şeir 1ته علی المستهام فیک جمالاو تکبر علی الکئیب دلالا
Qəzəl 1خورشید رخت چو گشت پیداذرّات دو کَون شد هویدا
Fəhləviyyat 2ار به دریا رسم دریا ته وینمور به صحرا رسم صحرا ته وینم
Pərakəndə şeir 2چند در طلب پیر مغان می کوشمتا در کف او جام پیاپی نوشم
Pərakəndə şeir 3چون بخورم باده شوم مست ازونیست شوم باز شوم هست از او
Rübai 3مردان همه در سماع و نی پیدا نیستمستان همه ظاهرند و می پیدا نیست
Pərakəndə şeir 4آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسیچونکه کس محرم آن نیست نگویم به کسی
Pərakəndə şeir 5در مطبح کاینات تار ابلیس استمستوجب لعن بی شمار ابلیس است
Rübai 6پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبودوین ملت و دین و مذهب و کیش نبود
Ərəbcə şeir 7انت نسمه من صوب ارض الاحبهبطیب تحیات و عرف موده
Rübai 7ای حسن تو در کل مظاهر ظاهروی چشم تو در جمله مناظر ناظر
Fəhləviyyat 9نه اَمرو بُر به گیتی و نه مشکیرنه کوه و کوشن بُر نه کِشتَه و هیر