Fəhləviyyat 2

ار به دریا رسم دریا ته وینمور به صحرا رسم صحرا ته وینم

Şəms Məğribi1 dəq
Pərakəndə şeir 2

چند در طلب پیر مغان می کوشمتا در کف او جام پیاپی نوشم

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 2

ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 3

چون بخورم باده شوم مست ازونیست شوم باز شوم هست از او

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 3

مردان همه در سماع و نی پیدا نیستمستان همه ظاهرند و می پیدا نیست

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Pərakəndə şeir 4

آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسیچونکه کس محرم آن نیست نگویم به کسی

Şəms Məğribi1 dəq
Pərakəndə şeir 5

در مطبح کاینات تار ابلیس استمستوجب لعن بی شمار ابلیس است

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 6

پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبودوین ملت و دین و مذهب و کیش نبود

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Ərəbcə şeir 7

انت نسمه من صوب ارض الاحبهبطیب تحیات و عرف موده

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 7

ای حسن تو در کل مظاهر ظاهروی چشم تو در جمله مناظر ناظر

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 8

هیچ دانی که کیستیم و شماسایه آفتاب نور خدا

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Fəhləviyyat 9

نه اَمرو بُر به گیتی و نه مشکیرنه کوه و کوشن بُر نه کِشتَه و هیر

Şəms Məğribi1 dəq
Fəhləviyyat 10

او نادر کوی آی اج خویشه بوذرورنه ژین فکر و ژین اندیشه بوذر

Şəms Məğribi1 dəq
Fəhləviyyat 11

اویان به دیله وات اج خویشه بوذرها پی او کی کهان و پیشه بوذر

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 11

تا من زعدم سوی وجود آمده اماز بهر تشهد به شهود آمده ام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Fəhləviyyat 13

مرده دیلم چو اویان نیوه بشنیربِبُر چویان دیلم به بر و ژیر

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 14

تا چند فروز ذکر افسرده کنمتا کی صفتت با دل پژمرده کنم

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 18

بر چهره یار ما نقابست  جهانبر بحر وجود او حباب است جهان

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 20

گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 21

ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 23

آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 24

چنان مستم چنان مستم چنان مستکه نه پا دانم از سر نه سر از دست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 26

تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 28

با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای  و از کجا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 33

انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 34

حسن روی هر پریرویی ز حسن روی اوستآب حسن دلبری هر سو روان از جوی اوست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 46

نهان پیر تو خویش آفتاب رختاز آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 52

این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 65

نشان و نام مرا روزگار کی داندصفات و ذات مرا غیر یار کی داند

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 71

از جنبش این دریا هر موج که برخیزدبر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq